Zabieg fizykalny – na czym polega?

Zabieg fizykalny to doskonała metoda wspomagająca proces rehabilitacji. Sprawdza się w walce z przewlekłym bólem i stanami zapalnymi, dlatego wykorzystuje się ją w leczeniu bardzo wielu schorzeń. W zależności od problemu zdrowotnego, do wyboru pacjenta pozostaje kilka różnych typów zabiegów fizykalnych.

Na czym polega zabieg fizykalny?

W zabiegach fizykalnych wykorzystuje się procesy fizyczne naturalnie występujące w przyrodzie. Możemy czerpać z możliwości, jakie daje światło, temperatura, prąd czy magnetyzm. Zjawiska fizyczne znajdują zastosowanie w wielu gałęziach medycyny. Wspomagają rehabilitację pacjentów z problemami ortopedycznymi, sprawdzają się w onkologii, stomatologii oraz w opiece nad kobietami w ciąży i w okresie poporodowym.

Rodzaje zabiegów fizykalnych

W zależności od schorzenia, z jakim mamy do czynienia, dobieramy odpowiedni rodzaj zabiegu fizykalnego. Wybierać możemy pomiędzy terapią prądem, laserem lub ultradźwiękami.

Zabiegi laserowe

Emitowane z lasera światło ma działanie przeciwzapalne. Przenika ono głęboko do tkanek i wspomaga naturalne procesy regeneracyjne. Zabiegi tego typu stosuje się w dolegliwościach tkanek miękkich, stawów i okolic okołostawowych. W naświetlanym miejscu szybko ustępuje ból i dochodzi do cofnięcia się stanów zapalnych.

Terapia prądami

Do fizykoterapii wykorzystuje się również prąd. Zabieg prądami pobudza nerwy oraz mięśnie i poprawia ich napięcie. Dzięki stymulacji zwiększa się ukrwienie, co w konsekwencji prowadzi do lepszego odżywienia organizmu. Po takim zabiegu ciało szybciej dochodzi do siebie po urazach. Łatwiej mu także zwalczać obrzęki pourazowe oraz wywołane alergiami.

Ten rodzaj terapii świetnie sprawdzi się u osób cierpiących z powodu zwyrodnienia stawów i kręgosłupa. Działa też wspomagająco po stłuczeniach tkanek miękkich i skręceniach stawów.

Rehabilitacja ultradźwiękami

Zabieg fizykalny z użyciem ultradźwięków można porównać do mikromasażu, któremu poddawane są poszczególne partie ciała. Drgania mechaniczne niesłyszalne dla ludzkiego ucha, przenikają przez skórę do głębszych obszarów, powodując ich rozgrzanie. Zwiększa to elastyczność poddawanych zabiegowi miejsc. Dlatego też ultradźwięki są tak skuteczne w leczeniu blizn oraz przy ograniczonej ruchomości stawów.
Zabiegi fizykalne polecane są osobom zmagającym się z bólem, zwyrodnieniami czy konsekwencjami urazów.

Terapia manualna ‒ czym jest i na czym polega?

Rehabilitacja pourazowa

W dzisiejszych czasach wiele osób cierpi z powodu dolegliwości bólowych, których przyczyną są schorzenia kręgosłupa i układu ruchu. Na tego typu schorzenia opracowano wiele metod leczenia. Jedną z nich jest terapia manualna. Czym się charakteryzuje? Jakie są wskazania do jej stosowania? Jak wygląda zabieg terapii manualnej? 

Czym jest terapia manualna ? 

Terapia manualna to jedna z metod fizjoterapeutycznych o charakterze holistycznym. Wykorzystywana jest w ortopedii, rehabilitacji, reumatologii i neurologii. Jej zadaniem jest zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz przywrócenie prawidłowej pracy stawów. Podczas terapii manualnej terapeuta wykorzystuje ucisk i terapię tkanek, wpływając na bolesne miejsca. 

Podstawą wdrożenia terapii manualnej jest dokładna diagnostyka. W pierwszej kolejności przeprowadzany jest szczegółowy wywiad. Z racji, że terapia manualna jest metodą opierającą się na kompleksowym podejściu do zdrowia pacjenta, podczas wywiadu mogą pojawić się pytania o styl życia, problemy psychiczne itp. Kolejnym krokiem jest ocena obszaru objętego bólem i ewentualne zlecenie dodatkowych badań obrazowych, takich jak rezonans magnetyczny. 

Kiedy wykonuje się terapię manualną? 

Wskazań do wdrożenia terapii manualnej jest wiele. Do najczęstszych należą:

 ● przewlekłe bóle głowy 

● rwa kulszowa, rwa barkowa 

● wady postawy 

● bóle kręgosłupa 

● bóle stawów 

● zaburzenia snu, nieposiadające podłoża psychogennego. 

Jak wygląda terapia manualna? 

U każdego pacjenta rehabilitacja poprzez terapię manualną może wyglądać nieco inaczej. Jednak z założenia wykonuje się ją w pozycji siedzącej lub leżącej. Po odpowiednim ułożeniu pacjenta na leżance fizjoterapeuta wykonuje szereg szybkich i zdecydowanych ruchów. Polegają one na uciskaniu poszczególnych punktów na kręgosłupie. 

Przeciwwskazania do zabiegu 

Tak jak w przypadku każdego zabiegu fizjoterapeutycznego, również w terapii manualnej pojawia się szereg przeciwwskazań. Wśród nich są: 

● zaawansowana osteoporoza 

● złamania i pęknięcia 

● naderwanie więzadeł 

● niestabilność stawu 

● ciąża 

Rehabilitacja z wykorzystaniem terapii manualnej pozwala na wykorzystanie szerokiego wachlarzu technik diagnostycznych i leczniczych. Decydując się na nią, można wiele zyskać. Należy jednak pamiętać, że rehabilitację prowadzić może jedynie wykształcony specjalista, który ukończył szereg specjalistycznych kursów. Nie można zapominać również, że przed badaniem i wdrożeniem terapii manualnej musi zostać wykonany szczegółowy wywiad i ewentualne badania dodatkowe. Tylko te elementy zapewnią nam skuteczną i bezpieczną rehabilitację.

Trening funkcjonalny – na czym polega?

Wzrost świadomości społecznej z zakresu zdrowego trybu życia objawia się nie tylko włączeniem do codziennego jadłospisu potraw bogatych w witaminy i substancje odżywcze, lecz także aktywnością fizyczną. Z każdym rokiem coraz większe grono osób decyduje się na trening funkcjonalny. Jest to zestaw określonych ćwiczeń pod wpływem, których dochodzi do wzmocnienia mięśni bez jednoczesnego rozbudowywania masy mięśniowej. Jakie korzyści niesie uprawianie treningu funkcjonalnego?

Trening funkcjonalny – co to takiego?

Trening funkcjonalny polega na imitowaniu ruchów, które wykonuje się w życiu codziennym. Są to m.in.:

  • wstawanie,
  • sięganie po coś,
  • wyciąganie przed siebie ręki,
  • podnoszenie i unoszenie przedmiotów,
  • podskakiwanie i wskakiwanie na coś.

Dzięki temu wzmocnione zostają konkretne mięśnie. Zwiększa się również zakres ruchów, koordynacja oraz gibkość osoby ćwiczącej.

Mimo że trening funkcjonalny z pozoru wydaje się dosyć łatwy do przeprowadzenia, należy wykonywać go w stosunkowo szybkim tempie. Tylko w ten sposób przyniesie zamierzone rezultaty. Zaleca się zatem trenować w seriach od 45 do 90 sekund. Przy czym na jedną serię przypada tylko jedno ćwiczenie, które z każdym kolejnym powtórzeniem powinno się wykonywać coraz szybciej. Po upływie czasu, w sposób całkowicie płynny należy przejść do naśladowania następnego ruchu.

W trakcie treningu funkcjonalnego ogromne znaczenie ma różnorodność ćwiczeń. Warto się zatem wspomóc dodatkowymi akcesoriami, takimi jak: gumy, taśmy, drabinki, stepy, płotki, obciążenia w postaci hantli czy sztangielki.

Jakie są zalety treningu funkcjonalnego?

Trening funkcjonalny ma wiele zalet. Wzmacnia nie tylko poszczególne grupy mięśni, lecz także całe ciało. Poprawia koordynację i gibkość. Polepsza krążenie krwi. Zwiększa również wydolność organizmu.

Dzięki naśladowaniu ruchów wykonywanych wielokrotnie każdego dnia, minimalizuje się ryzyko wystąpienia urazów w codziennym życiu. Każda wykonywana czynność przebiega sprawniej i pewniej.

Jedną z największych korzyści zdecydowania się na trening funkcjonalny jest możliwość wzmocnienia mięśni głębokich, które są odpowiedzialne za utrzymanie właściwej postawy ciała oraz chronią przed odczuwaniem dolegliwości bólowych kręgosłupa. Ma to szczególne znaczenie w przypadku osób, które prowadzą statyczny tryb życia, a więc spędzają większość dnia siedząc np. przy komputerze. Ich mięśnie głębokie są wyraźnie osłabione, co skutkuje częstym bólem w dolnych partiach pleców.

Podsumowanie

Trening funkcjonalny to rodzaj ćwiczeń wzmacniających mięśnie bez równoczesnej rozbudowy masy mięśniowej. Polega na wykonywaniu ruchów powtarzanych w codziennym życiu, takich jak wstawanie, skakanie czy sięganie po coś. Regularna aktywność poprawia krążenie krwi, zwiększa wydolność, a także zapobiega urazom.

Drenaż limfatyczny

głęboka oscylacja

Drenaż limfatyczny to skuteczna metoda bezpośredniego oddziaływania na układ chłonny. Ujędrnia skórę, redukuje obrzęki, poprawia krążenie, oczyszcza z toksyn, a także niweluje cellulit. Lecznicze i kosmetyczne działanie zabiegu sprawia, że korzystają z niego nie tylko profesjonalni sportowcy w celu regeneracji organizmu po intensywnym wysiłku, lecz także osoby borykające się z problemem uczucia ciężkości nóg czy dotknięte skórką pomarańczową.

Drenaż limfatyczny – co to?

Drenaż limfatyczny to forma terapii oddziałująca na układ chłonny. Metoda ma na celu zmniejszenie obrzęków, poprawę krążenia oraz motoryki. Zabieg może być wykonywany zarówno ręcznie przez fizjoterapeutę, jak i przy pomocy specjalistycznego urządzenia.

Drenaż limfatyczny manualny polega na powolnym wykonywaniu okrężnych, obrotowych ruchów o intensywności dostosowanej do stanu zdrowia pacjenta oraz samego miejsca zabiegowego. Sprzęt do drenażu mechanicznego natomiast składa się ze specjalnych komór, w których umiejscawia się określoną kończynę. W trakcie terapii do aparatu wprowadzane jest powietrze, które wytwarza podciśnienie pobudzające układ limfatyczny do pracy.

Drenaż limfatyczny można podzielić na dwie fazy. Pierwsza, tzw. przesuwania polega na przemieszczaniu się płynu w stronę węzłów chłonnych. Druga, czyli odprężenia opiera się na ponownym wypełnieniu naczyń limfatycznych na skutek biernego kontaktu z tkanką.

Rodzaje drenażu limfatycznego

Drenaż limfatyczny może być przeprowadzany na różnych partiach ciała. Najczęściej są to:

  • Ręce – miejsce zabiegowe obejmuje obszar od pachy, poprzez ramiona, łokcie i nadgarstki, aż do końca palców.
  • Nogi – zabieg wykonywany jest wzdłuż naczyń limfatycznych. Redukuje dolegliwości bólowe w okolicy łydek. Rekomenduje się go osobom prowadzącym statyczny tryb życia.
  • Brzuch – terapia polecana jest pacjentom borykającym się z problemem cellulitu i nadwagą. Metoda pomaga oczyścić organizm z toksyn oraz zapobiega obrzękom lipidowym.
  • Twarz – terapia poprawia przepływ limfy i krwi oraz niweluje wszelkie obrzęki i zasinienia widoczne na skórze.

Drenaż limfatyczny – cel zabiegu

Węzły chłonne są odpowiedzialne za transport płynu limfatycznego. Pełnią również funkcję odpornościową w organizmie. W wyniku zastoju limfy dochodzi do obrzęku, który objawia się nabrzmieniem kończyn. Nieleczona opuchlizna z czasem może twardnieć, w konsekwencji prowadząc do słoniowacizny.

Wyróżniamy dwa rodzaje obrzęków limfatycznych:

  • pierwotne spowodowane niewłaściwą budową lub fizjologią układu limfatycznego,
  • wtórne wynikające z uszkodzenia węzłów chłonnych bądź naczyń w trakcie urazu, zabiegu operacyjnego czy choroby nowotworowej.

Celem drenażu limfatycznego jest przywrócenie prawidłowego drenażu tkanek oraz regeneracja niesprawnego układu limfatycznego. Zabieg maksymalizuje czas potrzebny do ponownego napełnienia i opróżnienia naczyń limfatycznych oraz transport limfocytów wyprodukowanych w węzłach chłonnych.

Jakie są wskazania do drenażu limfatycznego?

Wśród wskazań do zabiegu drenażu limfatycznego można wymienić obrzęki:

  • pierwotne i wtórne,
  • tłuszczowe,
  • pourazowe,
  • pooperacyjne,
  • żylno-limfostatyczne.

Terapię zaleca się wykonywać u osób trenujących sport, jako element regeneracji po wysiłku, w celu zlikwidowania uczucia ciężkości nóg, zniwelowania cellulitu oraz oczyszczenia z toksyn.

Jakie są przeciwwskazania do drenażu limfatycznego?

Przeciwwskazania wykluczające z przeprowadzenia zabiegu drenażu limfatycznego to niewydolność serca, ostre stany zapalne, obrzęki będące wynikiem choroby nowotworowej. W obrębie głowy należy wymienić nadczynność tarczycy, zaburzoną pracę serca i nadwrażliwość tętnicy szyjnej. W przypadku okolic brzucha będzie to menstruacja, ciąża, epilepsja, choroba Leśniowskiego-Crohna, tętniak aorty brzusznej.

Suchy masaż – wskazania do hydromasażu urządzeniem AQUATIZER

fizjosfera

Hydromasaż na sucho wykonywany za pomocą specjalnego łóżka AQUATIZER wyposażonego w dysze masujące odpręża, regeneruje oraz działa terapeutycznie na pacjentów. Zabieg rekomendowany jest osobom cierpiącym z powodu dolegliwości bólowych w obrębie kręgosłupa, stawów oraz przewlekłego stresu. Jakie są zalety suchego masażu? Kiedy warto się zdecydować na terapię?

Urządzenie AQUATIZER do hydromasażu na sucho

AQUATIZER to japoński robot przeznaczony do wykonywania hydromasażu na sucho. Co go wyróżnia spośród innych urządzeń tego typu?

  • cztery zrobotyzowane dysze naśladujące techniki masażu, dzięki którym możliwe jest wykonanie skutecznego i niezwykle przyjemnego dla pacjentów zabiegu,
  • automatyczny pomiar wzrostu osoby korzystającej z terapii, dzięki tej funkcji w precyzyjny sposób można wyznaczyć obszar wykonywania masażu,
  • zmiennociśnieniowe poduszki, które w trakcie procedury masują stopy,
  • siedem technik masażu, które można dowolnie łączyć podczas jednej procedury zabiegowej,
  • bezgłośna praca wpływająca w znaczący sposób na komfort pacjentów.

Suchy hydromasaż AQUATIZER – na czym polega?

Suchy masaż przeprowadzany jest za pomocą specjalnego urządzenia (łóżka) AQUATIZER, posiadającego cztery dysze masujące. W trakcie zabiegu pacjent kładzie się na cienkiej membranie, pod którą znajduje się woda. Następnie strumień wody pod wpływem ciśnienia wypływa przez dysze, które poruszają się na siedem możliwych sposobów, doskonale naśladując ruchy wykonywane przez masażystę podczas tradycyjnego masażu. W zależności od potrzeb hydromasaż może zostać przeprowadzony na wybrane partie ciała (np. plecy, nogi). Pacjenci mogą się również zdecydować na masaż całościowy.

 

 

Hydromasaż AQUATIZER – wskazania do zabiegu

Hydromasaż na sucho wspomaga leczenie i redukowanie objawów wielu dolegliwości, w tym chorób zwyrodnieniowych kręgosłupa i stawów. W sposób szczególny zabieg rekomendowany jest osobom:

  • narażonym na nadmierny i długotrwały stres,
  • intensywnie ćwiczącym,
  • prowadzącym statyczny tryb życia np. przez wzgląd na rodzaj wykonywanej pracy,
  • otyłym,
  • cierpiącym na zespół chronicznego zmęczenia,
  • z niedowładami mięśni bądź zanikami mięśniowymi,
  • narzekającym na dolegliwości bólowe i mięśniobóle spowodowane przeciążeniami lub niewłaściwą postawą ciała,
  • z zapaleniem stawów,
  • cierpiącym z powodu zaburzenia krążenia obwodowego.

Masaż na sucho zalecany jest również pacjentom borykającym się z cellulitem, napięciami i skurczami mięśni. Wśród wskazań do terapii można także wymienić utratę jędrności i elastyczności skóry np. w wyniku postępującego procesu starzenia się.

Suchy masaż AQUATIZER – efekty zabiegu

Poddanie się zabiegowi hydromasażu urządzeniem AQUATIZER niesie wiele korzyści. Suchy masaż:

  • likwiduje napięcia mięśni,
  • relaksuje,
  • poprawia krążenie,
  • polepsza samopoczucie,
  • przyspiesza metabolizm,
  • redukuje stres i zmęczenie,
  • łagodzi bóle mięśni, stawów, kręgosłupa,
  • poprawia sprężystość skóry,
  • niweluje cellulit.

Ogromną zaletą hydromasażu jest skuteczność zabiegu. Nie wymaga on specjalnego przygotowania, jest całkowicie bezpieczny, a także nie wymusza na pacjencie żadnego wysiłku. Ponadto w porównaniu do klasycznego hydromasażu nie wymaga kontaktu z wodą.

Hydromasaż na sucho – przeciwwskazania

Mimo że masaż na sucho urządzeniem AQUATIZER jest bezpieczny, istnieją określone przeciwwskazania do jego wykonania. Są to przede wszystkim ciąża i zaawansowane zmiany osteoporotyczne. Hydromasaż nie powinien być przeprowadzony także w sytuacji, gdy pacjent cierpi na chorobę, której objawy mogą się pogorszyć pod wpływem wibracji. W przypadku gdy osoba chcąca się poddać terapii ma gorączkę, problemy z ciśnieniem bądź choruje na nowotwór, przed przystąpieniem do zabiegu, powinna się skonsultować z lekarzem.

Jak prawidłowo trzymać dziecko?

Wiedza o tym, jak trzymać dziecko, jest niezwykle ważna. Prawidłowe noszenie ochrania kręgosłup malucha przed ewentualnymi urazami oraz pozwala zachować właściwą sylwetkę.

Dopóki dziecko samo nie utrzymuje główki, należy zawsze ją podtrzymywać, ponieważ jej gwałtowne odchylenie może być bardzo niebezpieczne. Jedną z najczęściej zalecanych pozycji jest tzw. łokciowa, która polega na ułożenie głowy niemowlaka w zgięciu przedramienia oraz przytrzymywanie jego pupy ręką. Możemy wyróżnić również pozycję:

krzesełkową – dziecko oparte jest plecami o klatkę piersiową rodzica,

– na żabkę – noszenie malucha w pozycji pionowej, ale z zaokrąglonymi plecami,

przytulenie do ramienia – jedną ręką należy podtrzymać głowę dziecka, a drugą pupę.

Jak szybko po operacji należy rozpocząć fizjoterapię?

Zabiegi operacyjne zwykle wiążą się z częściowym, a często nawet z całkowitym unieruchomieniem, dlatego możliwie jak najszybciej po ich przeprowadzeniu (często już w pierwszej dobie po operacji), zaleca się rozpoczęcie fizjoterapii – ćwiczeń przeciwzakrzepowych, oddechowych czy wspomagających pionizację. Dlaczego to takie ważne? Zbyt mało ruchu bądź całkowity brak aktywności pacjenta po zabiegu oddziałuje niekorzystnie niemal na wszystkie układy jego organizmu, co w konsekwencji prowadzi do niewłaściwego ich funkcjonowania, zaburzeń oraz powikłań zagrażających życiu. Fizjoterapia zatem zmniejsza ryzyko powikłań, skraca czas hospitalizacji, a także przyspiesza powrót do sprawności. 

Czym jest rehabilitacja przedoperacyjna?

Zabiegi operacyjne mogą prowadzić do zmian funkcjonowania poszczególnych układów, aby zatem wyeliminować ryzyko ewentualnych powikłań, warto zdecydować się na fizjoterapię. Rehabilitacja przedoperacyjna skutecznie przygotowuje pacjenta na interwencję chirurgiczną, jednocześnie pozwalając choremu powrócić w krótszym czasie do pełnej sprawności po zabiegu. Jej głównym celem jest przybliżenie właściwych ćwiczeń pooperacyjnych konkretnemu pacjentowi, które pomogą w przywróceniu prawidłowej postawy ciała i odzyskaniu zaburzonej równowagi. Redukuje również napięcia mięśniowe w miejscach zabiegowych, dzięki czemu tkanki szybciej zostają zregenerowane, a sama rekonwalescencja trwa krócej.

Siad „W” u dziecka – czym jest?

Siad W to pozycja przyjmowana przez dzieci, która polega na siedzeniu z nogami ustawionymi w taki sposób, że tworzą literę W. Mimo że siad ten umożliwia zwiększenie stabilności i równowagi w trakcie zabawy, zbyt długie przebywanie w takiej pozycji prowadzi do poważnych problemów ortopedycznych związanych ze stawami, mięśniami kończyn dolnych i kręgosłupem. Efektami ubocznymi siadu W są:

– zaokrąglone plecy,

– osłabione mięśnie tułowia,

– zaburzony rozwój stawów biodrowych,

– koślawe kolana,

– ustawienie nóg podczas stania i chodzenia w rotacji do wewnątrz.

Siad W powinno się korygować innymi pozycjami siedzącymi, takimi jak siad:

– prosty rozkroczny,

prosty,

– po turecku.

Dlaczego chodzenie na bosaka u małych dzieci jest tak ważne?

Już z momentem narodzin kształtuje się dziecięca stopa. Aby nie zakłócić prawidłowego rozwoju dziecka, należy unikać za ciasnych skarpetek czy nieodpowiednich butów. Chodzenie na boso nie krępuje ruchów malucha, zapewniając jednocześnie właściwą pracę stóp. Ponadto:

– polepsza odporność,

stymuluje zakończenia nerwowe znajdujące się w stopach, tym samym wpływając korzystnie na pracę organów wewnętrznych,

– zapobiega płaskostopiu,

– poprawia równowagę,

wzmacnia mięśnie, które są zdrowsze i silniejsze dzięki temu, że muszą przystosowywać się do różnego podłoża.

Dziecko chodzące na bosaka ma również możliwość doświadczyć bliskości z naturą i poznać nowe faktury, co znacząco wpływa na jego rozwój emocjonalny.

Dlaczego warto postawić w zimie na aktywność fizyczną?

Niskie temperatury i śnieg nie motywują do wychodzenia z domu, przez co wiele osób rezygnuje z aktywności ruchowej w okresie zimowym. Tymczasem trening na świeżym powietrzu zimą zwiększa wytrzymałość i siłę, poprawia odporność, przyczynia się również do większego zużycia energii, dzięki czemu szybciej spala się kalorie, pozbywając się nadmiaru tkanki tłuszczowej. Ponadto aktywność fizyczna:

– polepsza ogólne samopoczucie, ponieważ w trakcie ćwiczeń organizm wytwarza endorfiny,

– sprawia, że komórki ciała są lepiej dotlenione,

– zwiększa energię.
Treningi wykonywane zimą poprawiają także koncentrację oraz niwelują uczucie zmęczenia i ospałości.

Ocena układu mięśniowo-szkieletowego oparta o USG

Laser wysokoenergetyczny

Kontuzje przy treningu, poślizgnięcie się na nieodśnieżonym chodniku lub potknięcie w miejscu pracy – wszystkie te sytuacje mogą skutkować uszkodzeniami mięśni, a także złamaniem lub stłuczeniem kości. Uszkodzenia układu mięśniowo-szkieletowego nie zawsze są widoczne na pierwszy rzut oka. Jeśli po takim lub podobnym zdarzeniu doskwiera Ci przenikający, szarpiący ból mięśnia, stawu lub ścięgna, należy ustalić jego przyczynę. W ustaleniu źródła bólu mogą pomóc badania – jednym z nich jest ocena układu mięśniowo-szkieletowego oparta o USG. 

Czy badanie USG boli?

Nie, badanie wykonywane przy użyciu ultrasonografu jest całkowicie bezbolesne. Badanie jest wykonywane przy pomocy specjalnej głowicy, którą fizjoterapeuta przykłada bezpośrednio do ciała osoby badanej. Ultradźwięki emitowane przez głowicę, odbijają się od tkanek w ciele pacjenta, dzięki czemu generowany jest obraz na ekranie urządzenia. Nie jest to więc badanie inwazyjne i opiera się na przykładaniu głowicy do ciała pacjenta. Skoro już na samym początku rozwialiśmy jedną z najczęstszych wątpliwości, jakie towarzyszą pacjentowi przed badaniem USG, to pozwolimy sobie od razu wymienić kilka korzyści płynących z jego wykonania. 

USG to doskonała metoda oceny układu mięśniowo-szkieletowego, która pozwala nie tylko na określenie źródła bólu, ale również daje możliwość sprawdzenia pracy mięśni oraz edukacji pacjenta w zakresie ich aktywacji. Ponieważ urządzenie generuje obraz w czasie rzeczywistym, fizjoterapeuta może w trakcie badania, pokazać nam, w jaki sposób pobudzić dany mięsień. Badanie USG odgrywa więc bardzo ważną rolę nie tylko w trakcie leczenia, ale również przy rehabilitacji.

Kiedy należy wykonać badanie USG mięśni?

Jedną z najczęstszych przyczyn wykonania badań USG, jest podejrzenie uszkodzenia lub zapalenia mięśnia. Symptomami, które mogą wskazywać na ten stan, jest ból odczuwany przy ruszaniu kończyną, lub niemożność wykonania nią naturalnego ruchu. USG mięśni uda, USG mięśni pośladkowych, to jedne z najczęściej wykonywanych badań u osób, które poniosły obrażenia w trakcie potknięcia czy upadku z wysokości. Na urazy mięśni narażone są także osoby praktykujące sporty siłowe – dobrym przykładem jest tutaj USG ramion i barków, wykonywane w wypadku podejrzenia kontuzji mięśni lub stawów kończyn górnych. 

Obok bólu, jako symptomy wskazujące na konieczność wykonania badania, należy wymienić również przeskakiwanie oraz sztywność stawów. Badanie ultrasonograficzne pozwala nie tylko ocenić stan samych mięśni, ale również ścięgien, więzadeł oraz chrzęstno-kostnych elementów stawu. Badanie ultrasonografem jest również przydatne w wypadku oceny postępów rehabilitacji uszkodzonego mięśnia, a także daje możliwość zaobserwowania zmian powstałych w trakcie kontuzji. Nigdy nie należy lekceważyć uciążliwego, ograniczającego możliwości ruchowe bólu, w razie jego wystąpienia pomocna może okazać się konsultacja z lekarzem lub fizjoterapeutą – zapraszamy do kontaktu!

Kinesiotaping – co to jest? Na czym polega?

Kinesiotaping, inaczej plastrowanie dynamiczne, to metoda terapeutyczna, która wykorzystywana jest przede wszystkim przez fizjoterapeutów. Polega ona na oklejaniu wybranych części ciała specjalnymi plastrami, których przeznaczeniem jest przede wszystkim złagodzenie bólu, poprawa krążenia, odciążenie mięśni. Dla kogo przeznaczona jest metoda kinesiotapingu? Jakie daje efekty? Zapraszamy do przeczytania artykułu.

 

Jak działa kinesiotaping?

Taśmy kinesiotapingu zostały stworzone z przepuszczającej powietrze bawełny i kleju akrylowego. Grubość i ciężar plastrów zbliżona jest do parametrów skóry, ponadto, są one dość dobrze rozciągliwe, co pozwala im świetnie odciążać mięśnie. Naklejona taśma delikatnie unosi skórę, dzięki czemu zwiększa się przestrzeń pomiędzy nią a mięśniem.

Co ciekawe, przed rozpoczęciem stosowania metody plastrowania, warto wykonać szereg badań i testów przesiewowych. Są one pomocne w zlokalizowaniu chorego punktu pod skórą. Nierzadko zdarza się tak, że występuje on w całkowicie innym miejscu niż przejawiane dolegliwości. Pozwala to zwiększyć skuteczność danej metody, gdyż dzięki temu można plastry umieścić w odpowiednio dopasowanym miejscu na ciele.

Taśmy te nie zawierają substancji chemicznych, które mogłyby przeniknąć przez skórę i negatywnie oddziaływać na ciało. Choć proces leczenia jest zwykle długotrwały, pierwszy efekt jest natychmiastowy. Pacjent odczuwa zmniejszone napięcie mięśniowe w miejscu naklejenia plastra, a także ulgę w dolegliwościach bólowych. Plastry kinezjologiczne stanowią bierną podporę dla mięśni, stąd są tak chętnie stosowane przez sportowców. Co więcej, regularne ich zakładanie poprawia ukrwienie, dlatego zauważalnie zwiększają siłę mięśniową.

Kinesiotaping – wskazania

Zastosowanie metody kinesiotapingu jest niezwykle skuteczne w przypadku leczenia wielu schorzeń, które cechuje zarówno łagodny, jak i ostry przebieg. Wskazaniem do zdecydowania się na naklejenie taśm kinezjologicznych są, między innymi:

  • Urazy, kontuzje, wady kręgosłupa i klatki piersiowej,
  • Zespoły bólowe kończyn, w tym nerwobóle,
  • Ból o podłożu zwyrodnieniowym,
  • Obrzęki limfatyczne,
  • Porażenia nerwu,
  • Terapia blizn,
  • Siniaki, które spowodowane zostały urazem,
  • Wady ustawienia stóp.

Plastrowanie dynamiczne można wykorzystywać praktycznie na każdą część ciała, zarówno na kończyny, plecy, brzuch, jak i twarz. Co ciekawe, wiele osób twierdzi, że taśmy świetnie działają także na zmarszczki, jak również na cienie pod oczami. Najlepiej jest zakładać je na noc.

Kinesiotaping – efekty

Efekty stosowania tej metody są na tyle korzystne, że zdobyła ona wiele pochlebnych opinii wśród fizjoterapeutów. Poprzez uniesienie skóry następuje zniwelowanie podrażnienia receptorów bólowych, co łagodzi dolegliwości. Stąd tak często akcesoria te nazywane są przez pacjentów taśmami przeciwbólowymi. Co więcej, zastosowanie plastrowania dynamicznego zwiększa napływ krwi żylnej, zapewnia także szybszy powrót do sprawności. W przypadku występowania obrzęku limfatycznego kinesiotaping pomaga sprawniej pozbyć się opuchlizny, ponieważ taśmy odprowadzają chłonkę do większych zbiorników.

Kinesiotaping to nowatorska metoda terapeutyczna, której głównym wskazaniem jest zniwelowanie bólu, napięcia mięśniowego pojawiających się podczas występowania między innymi urazów, zwyrodnień, wad postawy, czy obrzęków limfatycznych. Wykorzystanie taśm kinezjologicznych pozwala na dużo szybszy powrót do dawnej sprawności. Warto zdecydować się na zastosowanie tej metody.

Najbardziej skuteczna metoda fizjoterapii?

inmedico tychy

W ciągu ostatnich kilkunastu lat drastycznie zmienił się styl i szybkość życia Polaków. Nic więc dziwnego, że coraz częściej mamy do czynienia z urazami, kontuzjami czy schorzeniami mięśniowymi lub kostno-stawowymi. Proces powrotu do pełnej aktywności niekiedy może trwać bardzo długo, warto więc go przyspieszyć odpowiednim leczeniem. Jakie są najskuteczniejsze metody fizjoterapii?

Najskuteczniejsze metody fizjoterapii

Fizjoterapia bardzo często stanowi integralną część leczenia innymi metodami, stanowiąc jeden z głównych elementów końcowego sukcesu terapii. Z medycznego punktu widzenia, jest to szereg działań podejmowanych w celu przywrócenia pacjentowi sprawności fizycznej po chorobie, operacji czy kontuzji. Pojęcie to obejmuje nie tylko samą rehabilitację, lecz także profilaktykę, diagnostykę oraz leczenie.

Fizjoterapię możemy podzielić na trzy główne działy, takie jak:

– Fizykoterapia – seria zabiegów wykorzystujących różnorodne bodźce fizyczne pobierane z natury bądź wytwarzane za pomocą specjalistycznych urządzeń. Najczęściej stosuje się terapię laserem bądź ultradźwiękami.

– Kinezyterapia – inaczej leczenie ruchem. Medycyna manualna czy masaż stosowane są w obrębie schorzenia. Najczęściej są to albo działania miejscowe, czyli podejmowane w obszarze określonego narządu (np. kończyny dolnej) albo ogólne, podczas których całe ciało poddawane jest terapii.

– Masaż lecznicy – podstawowym celem zabiegu jest zminimalizowanie objawów schorzenia. Masaż wzmacnia układ mięśniowy oraz rozluźnia. Podczas sesji wykorzystuje się różne techniki, m.in. ugniatanie, rozcieranie czy głaskanie.

 

Najskuteczniejsze zabiegi

Fizjoterapia to bardzo obszerna dziedzina, na którą składa się dużo zabiegów. Wśród najczęściej stosowanych należy wymienić:

– Falę uderzeniową – zabieg polega na wytwarzaniu fali akustycznej, która wyróżnia się wysokim, skokowym ciśnieniem, dzięki czemu zostają rozbite substancje, w które wnikają zwłóknienia lub zwapnienia, zachodzi proces powstawania nowych naczyń krwionośnych oraz zmniejszają się dolegliwości bólowe. Terapia należy do najskuteczniejszych metod leczenia schorzeń związanych z narządem ruchu, takich jak ostroga piętowa, łokieć tenisisty, zapalenie więzadła rzepki czy ścięgien stożka rotatorów.

– Laser wysokoenergetyczny – jest to zabieg bezinwazyjny, który polega na wprowadzeniu do tkanki energii. Dzięki temu komórki zostają zregenerowane, a ból zlikwidowany. Dodatkowo laseroterapia działa przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo Najczęściej stosowana jest w przypadku: skręcenia stawu, naderwaniu, zerwania lub stanów zapalnych więzadła, bólu kręgosłupa, blizn pooperacyjnych i otwartych ran.

– Terapię manualną – zabieg polega na wykorzystaniu technik manualnych w celu rozpoznania oraz usunięcia napięć mięśniowych i powięziowych. Zwiększone napięcie przyczynia się do skrócenia określonych tkanek i równoczesnym rozciągnięciu innych, co powoduje dolegliwości bólowe, uczucie zmęczenia, a także zmniejsza zakres ruchu w wybranym stawie. Dzięki terapii manualnej możliwy jest powrót do równowagi mięśniowej oraz efekt rozluźnienia obszaru zabiegowego. Przyspieszona zostaje regeneracja tkanek, wskutek czego poprawia się płynność i zakres ruchu oraz elastyczność mięśni i powięzi. Najczęściej terapię zaleca się pacjentom z wadami postawy, cierpiącym na choroby zwyrodnieniowe, reumatyzm, migreny, zespoły bólowe i z ograniczoną ruchomością stawów.

Podsumowanie

Fizjoterapia jest bardzo ważną częścią leczenia urazów, kontuzji, zespołów bólowych, wad postawy czy chorób związanych z określonymi narządami. Można ją podzielić na trzy podstawowe działy: fizykoterapię, kinezyterapię i masaż leczniczy. Wśród najpopularniejszych, a zarazem najskuteczniejszych zabiegów rehabilitacyjnych można wymienić: terapię manualną, laser wysokoenergetyczny oraz falę uderzeniową.

Profilaktyka urazów przeciążeniowych

Rehabilitacja pourazowa

W ostatnich latach wzrosła aktywność fizyczna Polaków. Wszystko za sprawą coraz powszechniejszego promowania zdrowego stylu życia nie tylko u ludzi młodych, lecz także dorosłych. Regularne wyrabianie sprawności ruchowej poprzez sport poprawia samopoczucie, zwiększa odporność organizmu, a także zmniejsza ryzyko zachorowania na choroby cywilizacyjne XXI wieku. Mimo wielu korzyści związanych z regularną aktywnością, czasem dochodzi do urazów przeciążeniowych mięśni i stawów. Jak im zapobiec?

Jakie są przyczyny powstawania urazów przeciążeniowych mięśni i stawów?

Do urazów przeciążeniowych dochodzi w wyniku nadmiernego obciążenia układu mięśniowo-szkieletowego oraz zbyt małej ilości odpoczynku. Z tą przypadłością borykają się bardzo często młodzi sportowcy, których układ kostny nadal jest w fazie wzrostu, a więc jest wrażliwy na powstawanie różnorakich obrażeń. Również u dorosłych osób w sposób naturalny może dojść do urazów, jest to związane przede wszystkim:

– ze zbyt wysoką intensywnością treningów, w szczególności u osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę ze sportem,

– z brakiem rozgrzewki – może prowadzić do mikrourazów włókien mięśniowych, które z kolei mogą skutkować naderwaniem lub zerwaniem mięśnia,

– ze zbyt twardym podłożem do ćwiczeń – ma to znaczenie np. podczas biegania,

– z niewłaściwym korzystaniem ze sprzętu – nadmierne obciążenia i nieprawidłowe wykonywanie ćwiczeń,

– z brakiem stretchingu po treningu,

– z niewłaściwym doborem obuwia – przy systematycznym wysiłku może powodować ból w okolicach stóp, piszczeli, kolan,

– ze zmniejszoną siłą i elastycznością mięśni.

W jaki sposób zapobiec urazom przeciążeniowym?

Profilaktyka urazów przeciążeniowych związana jest z bardzo szerokim zakresem działań, które należy podjąć. Do uszkodzeń ciała najczęściej dochodzi powoli, na skutek niewłaściwego wysiłku fizycznego. Należy pamiętać o tym, aby dobrać rodzaj aktywności do indywidualnych predyspozycji i możliwości. Nie wolno również zapomnieć o systematycznym zwiększaniu obciążenia.

Wszelki wysiłek powinien być dostosowany nie tylko do aktualnych potrzeb, lecz także stanu zdrowia. W razie jakichkolwiek symptomów (np. bólu) mogących wskazywać na nadmierne obciążenie mięśni czy stawów, zaleca się natychmiastowe zaprzestanie treningu i skonsultowanie się ze specjalistą.

Aby zapobiec urazom przeciążeniowym należy:

 

– systematycznie uprawiać sport,

– dopasowywać intensywność aktywności fizycznej do możliwości,

– stopniowo zwiększać obciążenie,

– przeprowadzać odpowiednią rozgrzewkę, która przygotuje organizm do wzmożonego wysiłku,

– po ćwiczeniach rozciągać mięśnie,

– robić przerwy między treningami po to, by organizm miał czas na regenerację,

– dobrać indywidualnie sprzęt sportowy w oparciu o wagę, wzrost, ewentualne wady narządu ruchu,

– właściwie ustawiać sprzęt sportowy, warto również go sprawdzić przed każdym wysiłkiem,

– ochraniać narząd ruchu za pomocą ochraniaczy czy stabilizatorów.

Podsumowanie

Urazy przeciążeniowe mogą rozwijać się powoli. Najczęściej dochodzi do nich wskutek źle dobranej aktywności fizycznej do aktualnych możliwości. Nie wolno również bagatelizować żadnych dolegliwości bólowych, ponieważ mogą prowadzić do poważnej kontuzji. Aby temu zapobiec powinno się wybrać zestaw ćwiczeń w oparciu o własne predyspozycje. Warto korzystać z różnorakich form ruchu i treningów uzupełniających po to, by pobudzić różne partie mięśni, nie zapominając równocześnie o przeprowadzeniu rozgrzewki przed treningiem, stretchingu po aktywności i odpowiednio długiej przerwie między ćwiczeniami.